Τεκμηριωμένα δεδομένα για το ελληνικό μοντέλο NPL — εξέλιξη αποθέματος, οικονομικές επιπτώσεις, κοινωνικό κόστος, συγκριτική ανάλυση με ευρωπαϊκά παραδείγματα και εργαλεία παρακολούθησης παραβιάσεων.
| Δείκτης | Ελλάδα | Σύγκριση ΕΕ | Πηγή |
|---|---|---|---|
| NPL ratio (2025) | 6,4% | Μ.ο. ΕΕ: 1,9% — 3× πάνω | ΔΝΤ Art. IV 2025 |
| DTC/CET1 ratio | ~50% | ΕΕ: <10% — μοναδικό φαινόμενο | ΤτΕ, ΕΚΤ 2024 |
| Κρατικές ενισχύσεις (σύνολο) | >100 δισ. | Ιρλανδία: επεστράφησαν 5,5 δισ. | HFSF, Τσαγκατάκης 2026 |
| RWA relief (εκτίμηση) | 20-25 δισ. | Αγνοήθηκε από εποπτικές αρχές | ΤτΕ, ΕΚΤ (έμμεσα) |
| Κερδοφορία servicers (ετήσια) | 150-270 εκ. | Σε περιβάλλον αδυναμίας πληρωμής | ΓΕΜΗ 2022-2024 |
| Εξώσεις κύριας κατοικίας (2019-24) | 14.800 | 87.000 ευάλωτοι οφειλέτες | ΕΕΚΚ, ΕΛΣΤΑΤ |
Η Ελλάδα γνώριζε τις εναλλακτικές — υπήρχαν εισηγήσεις για bad bank (2014) και AMC (2021). Η επιλογή ιδιωτικοποίησης ήταν συνειδητή, όχι αναπόφευκτη. Η σύγκριση αποδεικνύει ότι το ελληνικό μοντέλο εξυπηρέτησε ιδιωτικά συμφέροντα εις βάρος του δημοσίου.
| Χώρα / Φορέας | Μοντέλο | Αποτέλεσμα | Burden Sharing |
|---|---|---|---|
| Ιρλανδία — NAMA | Δημόσιος φορέας, bad bank | +5,5 δισ. € απόδοση στο δημόσιο | ✓ Πλήρες |
| Κύπρος — ΚΕΔΙΠΕΣ | Δημόσιος φορέας, Altmark | 62% αποπληρωμή κρατικής στήριξης | ✓ Υποχρεωτικό |
| Γερμανία — FMS-WMA | Bad bank, χωρίς τιτλοποιήσεις | -134 δισ. € μείωση χαρτοφυλακίου | ✓ Κρατικός έλεγχος |
| Ελλάδα — Ηρακλής | Ιδιωτικά funds, Section 110 | 0 αποπληρωμή κρατικής στήριξης | ✗ Ανύπαρκτο |
Η έννοια FAR περιγράφει το σύστημα τεχνητής οικονομικής πραγματικότητας που δημιουργήθηκε από τη συνδυαστική δράση τεσσάρων μηχανισμών: τεχνητή κεφαλαιακή επάρκεια (DTC), τεχνητή τιμολόγηση (NBV/ECL), τεχνητή μεταφορά κινδύνου (RWA relief/SPVs) και τεχνητή φορολογική ουδετερότητα (PPNs/Section 110).
Η ανάλυση FAR επιτρέπει την ποσοτικοποίηση του κόστους για το δημόσιο και τη σύγκρισή του με το όφελος που αποκόμισαν οι ιδιωτικές οντότητες.
Κάθε κρατική ενίσχυση αναλύεται ως προς: (α) τη νομική βάση, (β) τον αποδέκτη, (γ) το ποσοτικοποιήσιμο όφελος, (δ) την απουσία γνωστοποίησης στην Επιτροπή, και (ε) τη σχέση με τα κριτήρια Altmark. Η αθροιστική εξέταση αποκαλύπτει το Υπερσύστημα — κάτι που η μεμονωμένη εξέταση δεν μπορεί να δείξει.